Fast Company มีบทความตั้งคำถามว่าทำไมผลงานการดีไซน์ผลิตภัณฑ์ของซัมซุงถึงออกมาแย่ (ต้นฉบับใช้คำว่า "stink") เพราะว่าสัมภาษณ์ Kevin Lee ผู้บริหารที่เคยมีตำแหน่ง head of product strategy and user experience design ของ Samsung Design America (ปัจจุบันเขาอยู่กับ Visa)
Lee อธิบายว่านักๆ แล้วซัมซุงจ้างบริษัทดีไซน์ระดับโลกมากมาย ผลงานต้นแบบที่นำมาเสนอหลายตัวน่าประทับใจมาก ซัมซุงไม่ได้ขาดแคลนไอเดียใช่ไหมดีไซเนอร์เก่งๆ แต่ปัญหาเป็นก็เพราะว่าไอเดียเหล่านี้ถูกปรับเปลี่ยนแก้ไขระหว่างการพัฒนาเป็น สินค้าแท้จริงๆ ด้วยวัฒนธรรมองค์กรแบบตะวันออก
ปัญหาของซัมซุง (พร้อมด้วยบริษัทสายเอเชีย) ไม่ได้เกิดจากผู้บริหารคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นวัฒนธรรมแบบตะวันออกที่ไม่เน้นความขัดแย้ง เน้นความสมานฉันท์ ประนีประนอมให้ทุกฝ่ายในบริษัทสมประโยชน์ ดังนั้นซัมซุงจึงมีแนวโน้มที่จะดัดแปลงแก้ไขโครงการต้นแบบให้มีลักษณะรอมชอม มากขึ้น จนสูญเสียความโดดเด่นที่ดีไซเนอร์ระดับโลกคิดมาให้
นอกจากนี้ โมเดลธุรกิจของซัมซุงก็เน้นการขายสินค้าจำนวนมากๆ หลากหลายรุ่น แต่มีกำไรต่ำอยู่แล้ว วัฒนธรรมการออกแบบผลิตภัณฑ์ของซัมซุงจะเน้นการซอยรุ่นย่อย (SKU) มากมายๆ เพือจับตลาดผู้บริโภคทุกกลุ่ม ซึ่งสวนทางกับวัฒนธรรมการดีไซน์ของโลกตะวันตก ที่เน้นความเป็นปัจเจกของดีไซเนอร์ เต็มไปด้วยอีโก้ พร้อมกับมั่นใจว่างานดีไซน์ของตัวเองดีเยี่ยม (Lee เรียกอาการนี้ว่า Steve Jobs Syndrome)
สิ่งที่เกิดขึ้นคือแอปเปิลกับซัมซุงมีรายได้พอๆ กัน แต่แอปเปิลมีอัตรากำไรดีกว่ามาก เพราะว่าเน้นส่วนต่างกำไรมาตั้งแต่ต้น กับแอปเปิลมีจำนวนรุ่นของสินค้าน้อยกว่ามาก
ในบทความยังสัมภาษณ์ดีไซเนอร์จากโลกตะวันตกหลายคน ที่มีประสบการณ์รับจ้างทำงานให้บริษัทอิเล็กทรอนิกส์จากเอเชีย (เช่น Sharp) พร้อมกับพบปัญหาคล้ายๆ กันว่าผู้บริหารฝั่งเอเชียจักต้องหาฉันทามติร่วมกัน เพราะว่าขอให้ปรับแก้ดีไซน์บางอย่างไม่ให้สุดขั้วเกินไป
Lee แย้มว่าซัมซุงคงไม่รอบรู้เปลี่ยนแนวทางการทำงานแบบนี้ได้เร็วนัก ก็เพราะว่ามันกลายเป็นวัฒนธรรมองค์กรไปแล้ว
